Algoritmalar ve Algılar
Dijital Çağda İtibarın Yeni Ontolojisi (Varlık Bilimi)
Dijital ekosistem, modern kurumlar için artık sadece bir representation (temsil) alanı değil; kurumsal kimliğin bizzat inşa edildiği, dekonstrüksiyona uğratıldığı ve yeniden kurgulandığı bir ontological plane (varlıksal düzlem) haline gelmiştir. Geleneksel PR disiplinlerinin “mesaj yayılımı” odaklı konvansiyonel refleksleri, bugünün kaotic dijital habitadında yerini “Algoritmik Otorite” inşasına bırakmak zorundadır.
I. Digital Presence vs. Digital Existence (Dijital Görünürlük vs. Dijital Varlık)
Pek çok marka, dijital performansını vanity metrics (gösteriş metrikleri) olarak adlandırılan beğeni, paylaşım ve reach (erişim) verilerinin sığ sularında ölçme hatasına düşmektedir. Oysa Jean Baudrillard’ın Simulakra ve Simülasyon teorisinde belirttiği gibi; dijital dünyada “görüntü”, gerçeğin önüne geçmekte ve kendi hakikatini yaratmaktadır.
C-Line olarak biz, markanın dijital presence‘ını (bulunuşunu) bir istatistik değil, bir strategic fingerprint (stratejik parmak izi) olarak ele alıyoruz. Markanızın dijital ontolojisi, paylaştığı görsellerden ziyade, dijital sinir uçlarına bıraktığı ve algoritmaların “anlamlı” bulduğu veri örüntülerinden oluşur. Algoritmalar, sadece engagement (etkileşim) peşinde koşanları değil; semantic consistency (anlamsal tutarlılık) sergileyen “otorite figürlerini” ödüllendirir.
II. Yankı Odaları ve Algoritmik Bias (Algoritmik Yanlılık)
Eli Pariser’in kavramsallaştırdığı Filter Bubble (Filtre Balonu) teorisi, markaların dijitalde neden “kendi kendine konuştuğunu” açıklar. Algoritmalar, kullanıcıları benzer fikirlerin hapsolduğu echo chambers (yankı odaları) içine hapsederken, markaları da kısıtlı bir kitleye tunnel vision (tünel bakışı) ile mahkûm etmektedir.
Bu noktada C-Line’ın “Medya Mühendisliği” devreye girer. Biz, markayı sadece bu odaların içinde tutmakla kalmıyor; algorithmic bias (algoritmik yanlılık) duvarlarını aşacak stratejik interventions (müdahaleler) kurguluyoruz. İtibar yönetimi artık sadece içerik üretmek değil; big data (büyük veri) setlerini birer ikna haritasına dönüştürerek, markanın sesini gürültünün içinden saf bir truth authority (hakikat otoritesi) olarak yükseltmektir.
III. Post-Truth Döneminde Dijital İmmünite (Dijital Bağışıklık)
Information Disorder (Bilgi Düzensizliği) çağında, dezenformasyon markalar için bir existential threat (varoluşsal tehdit) niteliğindedir. Dijital itibar, saldırılara karşı savunmasız bir glass house (cam ev) değil; her türlü manipulation (manipülasyon) girişimine karşı önceden kodlanmış bir digital immunity (dijital bağışıklık) sistemi olmalıdır.
Nicholas Negroponte’nin “Being Digital” (Dijital Olmak) eserinde öngördüğü gibi, artık “atomlardan bitlere” geçiş tamamlanmıştır. Bu yeni düzende kurumların reputation (itibar) yönetimi; bir crisis management (kriz yönetimi) faaliyeti değil, markanın dijital DNA’sına sarsılmaz bir güven protokolü enjekte etme sürecidir.
Sonuç: Koddan Karaktere (From Code to Character)
Dijital dünyada itibar, piksellerin ötesinde bir character building (karakter inşası) sürecidir. C-Line olarak biz, markanızı algoritmaların tesadüfi fluctuations (dalgalanmalarına) terk etmiyoruz. Markanızın dijital ontolojisini; veriyi bir stratejik kaldıraç, algoritmayı bir müttefik ve etkileşimi sarsılmaz bir kurumsal meşruiyet aracı olarak kullanarak yeniden tanımlıyoruz.
Zira dijital evrende var olmak teknik bir setup (kurulum), ancak o evrende bir otorite olarak hükmetmek bir strateji sanatıdır.
